احمد بن محمد ميبدى

530

خلاصه تفسير ادبى و عرفانى قرآن مجيد بفارسى از كشف الاسرار ( فارسى )

6 - سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَسْتَغْفَرْتَ لَهُمْ أَمْ لَمْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ لَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ . خواه ( تو اى محمّد ) براى آنها آمرزش بخواهى خواه نخواهى خداوند آنها را هرگز نمىآمرزد چه كه خداوند بدكاران را راهنمائى نمىكند . 7 - هُمُ الَّذِينَ يَقُولُونَ لا تُنْفِقُوا عَلى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا وَ لِلَّهِ خَزائِنُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَفْقَهُونَ . آنانند كه مىگويند : به كسانى كه نزد رسول خدا هستند انفاق نكنيد تا از آنجا پراكنده شوند ، ( آنها نمىدانند ) درحالىكه خزانه‌هاى روزى در آسمانها و زمين از آن خدا است . 8 - يَقُولُونَ لَئِنْ رَجَعْنا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الْأَعَزُّ مِنْهَا الْأَذَلَّ وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ لكِنَّ الْمُنافِقِينَ لا يَعْلَمُونَ . منافقان مىگويند ( پس از جنگى كه اسلام پيروز شده بود ) اگر به مدينه بازگشتيم ، هركه از ما عزيزتر است ، خوارترين مردم ( يعنى مسلمانها ) آنان را از مدينه بيرون خواهند كرد ! درحالىكه عزّت تنها خداى و رسول او و مؤمنين راست ، ليكن منافقان ( بواسطهء غرور ) اين امر را نمىدانند ! 9 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُلْهِكُمْ أَمْوالُكُمْ وَ لا أَوْلادُكُمْ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ وَ مَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ . اى ايمان‌داران ، مالهاى شما و فرزندانتان شما را از ياد خدا باز ندارد و هركس چنين كند از زيان‌كاران است . 10 - وَ أَنْفِقُوا مِنْ ما رَزَقْناكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْ لا أَخَّرْتَنِي إِلى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَ أَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ . از آنچه شما را روزى داديم نفقه كنيد ( به فقيران ) پيش از آنكه مرگ به يكى از شماها بيايد ، و بگويد ( هنگام مرگ ) پروردگارا ، چرا مرگ مرا بتاخير نينداختى تا صدقه دهم ! و از نيكان و صالحان و تائبان باشم ؟ 11 - وَ لَنْ يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذا جاءَ أَجَلُها وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ . ( درحالىكه ) هرگز خداوند نفسى را ( از مرگ ) بازپس نگذارد ، چون سرانجام او مرگ است و خداوند به كردار شما آگاه است . تفسير ادبى و عرفانى سوره 63 آيه 0 بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . در قرآن 2563 جا نام ( الله ) است و در هيچ جاى قرآن ، چندان آثار كرم و دلائل فضل و رحمت و لطف كه در اين آيت است ( يعنى آيهء ( بسم الله ) در ديگر آيت‌ها نيست ! زيرا بر اثر نام ( الله ) نام رحمن و رحيم اميد گناهكاران و دست‌آويز مفلسان است ، نام رحمن و رحيم تاج صدق بر سر صدّيقان و منشور خاصگى در قبضهء خاصان است ، نام رحمن و رحيم رايت دانش در دست دانايان و زيور شكيبائى و بردبارى نزد خداپرستان است ، نام رحمن و رحيم باعث وجد واجدان ، سوز عاشقان و شوق مشتاقان است ! لطيفه : در خبر آمده كه خداوند به موسى كليم فرمود : منم خداى رحمن و رحيم ، كبرياء و جبروت صفت من است و اللّه نام من است ، پس چه كسى مانند من است ؟ سوره 63 آيه 1 1 - إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ . آيه . از عهد ازل ، غوّاص قدرت در درياى صلب آدم ، هم گوهر شب چراغ و هم شبه سيه‌رنگ برآورد و بر ساحل وجود نهاد ، كه هم مؤمنان بودند ، هم منافقان ! اما مؤمنان را